نوبهار

واقعا زمانه خيلي فرق كرده است. يادم هست بار اولي كه رفتم مشهد شب قبلش خانه پر بود از اقوام و دوستان و آشنايان. همه براي خداحافظي آمده بودند و التماس دعا داشتند. ولي امشب اصلا خبري نيست. نشسته ام و گزارش هاي نيمه تمام صحبت نو را كامل مي كنم و قصد دارم بروم فيلم شبكه دو را ببينم.

اصلا شب جالبي نيست.

پانوشت:

۱.  دوبار خواب ديده ام، سقوط مي كنيم.

۲.  حلالمان كنيد.

۳.  چهارم مرداد مسابقه سواركاري دارم. دعا كنيم سالم و سربلند بيرون بيايم.

۴.  خداحافظ همين حالا... .

پ ن:

۱. تصحیح شد.

پي نوشت:

1.   اين عكس با من هيچ ارتباطي ندارد و من از آرشيو يكي از خانه اي قديمي استخراجش كرده‌ام.

2.   پانوشت را تبديل به پي‌نوشت كردم تا ديگر بعي ها ايراد نگيرند.

3.   _________